کسی جزغم سراغ خانه ی مارا نمی گیرد
به چشمانت یقین دارم غمی را جانمی گیرد
      

به دستانت نیازم هست گردرمان کنی جانا

                                 زدستان طبیبان چون، دیگر شفا نمی گیرد         
                               

                                          دلی دارم شکسته توی سینه

                                          غمی دارد نهفته اندرونش

                                       به جانت گفته ام این شعر بردل

                                         ندارد عشق ،وصلی را کنارش             
                              

                                               دلم گرفته بازهم دراوج غربت عشق

                                    هوای گریه دارم زداغ حسرت عشق

                                   هر آن کس که ندارد گرمی دل زدلدار

                                    زنده نبوده بلکه ،مرده زهجرت عشق